# Página 9 - Letras Galegas 2013. Guía Secundaria

Versión de HTML Básico
c a r t e l
1
“Empecei a traballar moi novo, aos 12 anos acabados de cumprir. En Recambios Balsabas, de aprendiz
de administrativo pasei a aprendiz de dependente, que ao dicir de moitos entón era un traballo de
máis porvir. Nunca cheguei a saber nada de rodamentos, amortiguadores ou bielas, pero iso si pateei
Compostela en bicicleta ducias de veces ao día durante un ano, repartindo pedidos ou indo facturar
paquetes.
Despois do dos recambios pasei ás viaxes e traballei nunha axencia na esquina do desaparecido edi-
ficio Castromil, Viaxes Cantabria creo que se chamaba. Botar oito ou dez horas ao día entre o remuíño
de xentes e aconteceres que daquela era o edificio Castromil, para min, entón, era como estar no
centro do universo. Moitos dos personaxes das miñas obras son a relembranza de canto alí vin e vivín,
tendo apenas quince anos. O director da axencia era o fillo dun “mueblero” da Habana; galego, como
non podía ser doutro xeito, a quen a Revolución deixara sen un peso. Teño mantido longas conversas
con el; co vello. Para me ilustrar a respecto do ben que se vivía en Cuba en tempos de Batista, gustaba
de me contar as viaxes que el e os seus amigotes adoitaban facer varias veces ao ano, en avión privado,
para vir xogar nos casinos de Montecarlo e da Riviera.
Antes de me dedicar ao teatro, pasaría por unmaiorista de coloniais: O BEIRO. Polos electrodomésticos
e as instalacións eléctricas DAVIÑA e pola banca: un banco hoxe inexistente de cuxo nome non quero
lembrarme. Nove anos chegaría a permanecer en Daviña, exercendo diferentes funcións de carácter
administrativo, entre elas de cobrador de morosos, tema arredor do que remataría deseñando unha
serie para a televisión que nunca se fixo, malia a coincidencia de practicamente todos cantos viron o
piloto en que é do mellorciño que se ten feito por aquí” (RVB, inédito para Alvarellos, 1997).
* * *
“Cando media isto de ser cómico, falar dun mesmo é case sempre ter que falar de moitos. Aínda que
un non sempre se recoñeza en todos. Agora mesmo son oito ou nove a un tempo. Ese que nace no
barrio de Vista Alegre na Compostela grisenta de 1950, tose polas mañás, ten fillos en idade de mo-
cear xa e sobrevive ao abrigo dun sombreiro sen saber case nunca que vai ser del o ano que vén” (RVB
1998g
Autorretrato
).
Biografía RVB
ROB ERTO V I DA L BOL AÑO
9
2 0 1 3 D Í A DA S L ETRA S GA L EGA S
Página 10
Página 8

Letras Galegas 2013

1,2,3,4,5,6,7,8 10,11,12,13,14,15,16,17,18,19,...40